ไม่รู้ว่ารักนี้เกิดขึ้นตอนไหนและเมื่อไหร่

 

เค้าน่ารักมาก อ่าคนปกติ .. จนฉันอดไม่ได้ที่จหัวเราะและมีความสุขอย่างเปิดใจ

 

มันเป็นเรื่องที่น่าทึ่ง ที่คนแรกพบกันจะทำอะไรกันแบบนั้น (อย่าพึ่งคิดไปไกล ... บอกแล้วว่าสิ่งที่เค้าทำ คือ เรื่องปกติของคนทุกคน)

 

ฉันรู้สึกได้ถึงการเข้าอกเข้าใจกันเป้นอย่างดี ... ความรักนี่มันช่างพิเศษจิงๆ

 

อาจเป็นรักแบบสายฟ้าแลบเลยก้อว่าได้ หวังว่าเราททั้งคู่จะไม่ได้รักแค่การลืมรักเก่า

 

แต่เป็ฯการจูนให้เข้าใจที่จะทำอะไรทุกๆ อย่างบนโลกนี้

 

เคยคิดนะ ว่า เอ้! เราเป็นโรคอะไรรึปล่าว .... แต่ เฮ้ย! ตานี่ทำเหมือนเราเลย ไม่เขินด้วย ฮากันไปอีก

 

แม้ว่าตอนนี้ ฉันจะขี้งองแง ขี้งอล บ้า อ้วนปุ๊กๆ ก้อตามที .. เริ่มรู้สึกและว่าทำให้เค้า คนที่ฉันรักปวดหัว กับการบอกว่า ยังเชื่อใจกันอยู่เสมอ

 

จิงๆ ฉันอาจจะอยากแค่ มีคนมาสนใจ ... เง้อ พอเถอะ ......

 

นี่ฉันคิดอะไรไป ... ไม่หรอก ฉันเชื่อว่าความรักนั้นมีจริง และควรทำทุกอย่างเพื่อให้รักนี้อยู่กับเราไปนานๆ

 

ก่อนๆ ฉันอยากเป็นที่รักของเพื่อนทุกคนในชั้นเรียน ทั้งเพื่อนค่าย เพื่อนโรงเรียนพิเศษ เพื่อนในอินเตอร์เน็ท

 

แล้วมันก้อเคยเป็น และตอนนี้ก้อคงเป็นอยู่นิดๆ ....

 

ฉันไม่ขอให้ทุกคนเห็นฉันน่าคบหาสมาคมด้วย แต่ขอให้คบกานไปนานๆ ก้อสพอใจ สุขใจที่สุดแล้ว

 

อ่ะ อันนั้น เรื่องรักเพื่อน .... แต่นี่ เรื่องรักแฟน

 

เค้าเหมือนกับเป็นคนที่เราคาดหวังว่าในอนาคต เราจะอยู่ด้วยกัน ดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข

 

555 ... ไม่รู้ว่าเวอร์ไปมั้ย .... แต่ขีดเส้นไว้แล้ว ก้อต้องทำให้ได้ ไม่ได้วันนี้ คงได้วันพรุ่งนี้

 

เห็ฯคนหลายคนมีความพยายามที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งขึ้นมา ก้อสำเร็จทุกคน ... อาจมาด้วยความบังเอิน แต่มานก้อสุขที่ได้พยายามทำ

 

ฉันก้อเหมือนกัน ฉันสุขใจที่ฉันได้พยายามอยู่ใกล้ๆ เค้า ... เอ! เค้าจะชอบรึปล่าวนะ ความเป็นส่วนตัวคงน้อยไปเยอะ เพื่อเค้าอีก รับเราได้ปล่าวไม่รู้ !!!

 

เหมือนคนนี้ ฉันจะรู้สึกว่าห่างไกลเหลือเกิน .... ก้อบ้านไม่ได้เดินไปหากันได้นิ .... ต้องนั่งรถ ลงเรือ ขึ้นเครื่องบิน .... เอ้า เล่นเข้าไป แง่มๆ

 

รามอินทรา ... กะ ... บางนา-ตราด

 

หรือไกลที่ตอนนี้ ฉันคงสถานะ เป็นคนทำงาน ... และเค้าเองก้อเป็น นักศึกษา ... แต่ฉันโชคดีอย่างนึง คือ ฉันไม่หลงลาดกระบังหรอก

 

อาร์มจ๋า .... ซีรักอาร์มมากนะ ..... ไม่รู้จาบอกว่ารัก คิดถึง และเป็นห่วง แค่ไหน

 

แต่บอกคำเดียว ว่ารักจิงๆ จิงใจ ที่สุดแล้วหล่ะ

 

 

ป.ล. อิช้านยังรักม่ามี๊ กะ ป่าป้า + พี่สาว + หลาน ++ อี๊ๆ ++ ใครต่อใคร ไม่เคยเปลี่ยนแปลง